Kumpon's profileTung NeW LiFePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
มีคนคนนึงที่รักคุณสุดหัวจัยโรงเรียนแห่งหนึ่ง มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักกัน มาก ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน เวลาผ่าน ไป จนทั้ง สองอยู่มหาวิทยาลัยฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบ ผู้ชายคนนึง และได้ถามเพื่อนชายว่า"นี่ เธอ ว่า เค้าเหมาะกับเราไหม"" เค้าก้อ หล่อดีนะ นิสัยก็ดีด้วย ""เหรอ! อืม อยากให้เค้ามานั่งอยู่ ข้างๆ เราจังเลยเนอะ"ต่อมาไม่นาน หญิงสาวก็ได้เป็นแฟน กับผู้ชายคน นั้นจริงๆวันนึงหญิงสาวบอกกับ เพื่อนชายของตนว่า"นี่ เธอ ไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว เราไม่อยาก ให้ เค้าเข้าใจ ผิดน่ะ"อืม" ฝ่าย ชายตอบรับ และเขาก็ไม่ได้ไปส่งหญิง สาวอีกต่อมาหญิงสาวเกิดทะเลาะกับแฟน ของตนจึงมาปรึกษา เพื่อนชายว่า"เธอ! เด๋ว นี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่า... เราจะทำอย่างไร ดีหล่ะ! "ก้อ เธอ ยังรักเค้าอยู่ หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายถาม"ก้อรักสิ และก้อรักมากด้วย""ถ้า อย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ ก้อเธอรักเค้านี่หน่า" "อืม ม" หญิงสาวทำตามคำแนะนำของเพื่อนชาย หลังจากนั้นวันนึง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่ม เดินกลับบ้าน เค้าเห็นหญิงสาวนั่งร้องไห้ อยู่ข้างทาง"เทอเป็นอะไรไปหนะ มีอะไรให้เราช่วย ไหม" "เค้าไม่ รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไปเด๋วนี้เขาไม่เคย มาส่งเรา ที่บ้านเลย" "แล้วเราจะ ช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ" ช่วยอยู่ กับเราซักพักได้ไหม?" หญิงสาวร้องไห้ ชายบอกได้ซิ! ทำไมจะไม่ได้ หล่ะ ทั้งสองได้นั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดจาอะไรกันเลยใน ที่สุดหญิงสาวก็เอ่ย ขึ้นมาว่าเราควรจะ ทำอย่างไรดี เธอจะช่วยบอกเรา ได้ไหมว่าเราควรจะทำอย่างไรดี" "เธอยังรัก..เขา อยู่หรือป่าวหล่ะ"รักสิ เรา รักเค้ามากเลย" "แต่เค้า ไม่ รักเราเลยนี่หน่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ "แต่เธอก็รัก..เขาไม่ใช่เหรอ" และชายหนุ่มก็ไปส่งหญิงสาว ที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน" ถ้า เมื่อไหร่...ก็ตามที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียก เรา นะ""อืม" และ หญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไปต่อมา วันหนึ่งชายหนุ่มได้ รับโทรศัพท์จากหญิงสาว"เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับ เราที"เสียงของหญิงสาวดูช่าง อ่อนล้าและหมดกำลังเธอกำลัง ร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่ชายหนุ่มได้ไปหาเธอและพาเธอมาส่งบ้าน เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้น เหมือนที่เคยถามมา ..."เราจะทำอย่างไรต่อ ไปดี"เราไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว..ดูยังไง ๆ เขาก็เหมือนไม่ได้รักเรา เลย"แล้วเธอเลิก รักเค้าแล้วเหรอ""ป่าว! เรา ยังรักเค้า มาก เรายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม""งั้นก็ เหมือนที่เราเคยพูดไว้ จงรักเขาต่อไป..แม้มันจะเจ็บบ้างก็ตามเพราะมันไม่สำคัญหรอก ว่า เขาจะรักเธอไหม..? แต่ถ้าเธอยังรักเขาเธอก็คงทำได้แค่เพียงรัก เขา...และจงรักเขาให้มากกว่าเดิมเพื่อแสดงให้เขารู้ว่าเธอรักเขามาก และก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมีแต่เพิ่มมากขึ้น"อือม..แล้วหญิงสาวก็เดินกลับ บ้านไปและในที่สุดวันที่เธอเรียนจบก็มาถึง เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอเธอรู้สึกแปลกใจ มาก ที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอ ยังเรียนไม่จบเธอถามเขาว่า ทำไม..?ชายหนุ่มตอบว่า เขาขี้ เกียจไปหน่อยทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชา หนึ่งจึงยังเรียนไม่จบหญิง สาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็น คนขยันแต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ..และต่อมาไม่นานแฟนของ หญิงสาว ก็ได้มาขอเธอแต่งงานเนื่องด้วยเห็นถึงความรัก ที่หญิงสาวมี ให้หญิงสาวจึงได้ไปชวนเพื่อนชาย เพื่อให้มางานแต่งของเธอ" เราไม่ว่างจริงๆเราติดธุระน่ะ!ขอโทษด้วยนะ" เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำ เสียงแผ่วเบาหญิงสาวโกรธและเสียใจที่ เพื่อน ชายไม่ยอมมางานแต่ง จึงวางหูกระแทกไปแต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจ เมื่อวันที่เธอแต่งงานชายหนุ่มได้มาปรากฎตัวก่อนที่งาน แต่งจะจบลง "ยินดีด้วย นะ เรามาแล้วหล่ะ"หญิงสาวดีใจมากที่เห็นเพื่อนชาย ของเธอมาถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตามเธอ รู้สึกมีความสุขมาก ถึงกับกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้และ เพื่อนชายก็พูดว่า เธอมีอะไรให้เราช่วยไหม..?ยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนัก กว่าเดิม.............................ต่อมาหญิงสาวก็มี ความสุขกับชีวิตแต่งงานของเธอจนไม่มีเวลาได้ติดต่อกับเพื่อนชายอีก เลยจนวันหนึ่งหญิงสาวได้ ทะเลาะกับสามีของตนหญิงสาวไม่รู้ จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงเพื่อนชายขึ้นมา แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปหาเท่า ไหร่?ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลยเขาจึงโทรไป หาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้นเพื่อนของชายหนุ่มเล่า ว่า ชายหนุ่มเป็นโรค ร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล... มา ร่วมหลายเดือนแล้วหญิงสาวตกใจมาก ถามว่า..เขาเป็นอะไร? เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการเขากำเริบ เพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด ชายหนุ่มดัน ...หายตัว ไปเฉย ๆ โดยไม่มีใครรุ้และเพื่อนของชาย หนุ่ม ก็ยังบอกอีก ว่า..."มันเป็นนิสัยเสียของมันหน่ะมันชอบหายตัว ไปไหนก็ไม่รู้ ในช่วงเวลาสำคัญๆคราวที่แล้วตอนสอบไล่ มันก็หายตัวไป จากห้องสอบเฉยเลย"ไม่รู้มันหายไปไหน..ถามใคร ก็ไม่มีใครรู้ หญิงสาวตกใจมาก เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัวหญิงสาว ไปเยี่ยมชายหนุ่ม ที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ต้อง ตกใจ ! ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบ ไม่มี แรงเมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ ดีใจ ทักทายเธอเป็นการใหญ่"เป็นอย่าง ไรมั่ง ไม่เจอกันตั้ง นานเลยน่ะ"หญิงสาวนิ่งเงียบซักพัก น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา" อ้าวร้อง ไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอจะให้เรา ช่วยอะไรไหม...? แต่เราก็คงจะแนะนำเธอได้เหมือนเดิมนะ" หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วก็บอกกับชายหนุ่มว่าวันที่ เธอ มารับเราเป็นวันสอบไล่เธอใช่ไหม..?"ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้า พูดอะไรทั้งสิ้น กลับนิ่งเงียบไปหญิงสาวจึงพูด ต่อ... "และวันที่ เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของเราใช่ไหม..?" ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไร อีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ"ตลอด เวลา เรารักแต่คนอื่นมองแต่คนอื่นเรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามาก แค่ ไหนเรารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้" ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแล้วก็บอกกับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า"เราบอกเธอ แล้วไง..ถ้าเรารักใครสักคน เราก็ต้องรักเขาให้ มากๆและมากขึ้นกว่าเดิมมันไม่สำคัญหรอก..ว่าเขาจะรักเรา หรือไม่มันสำคัญแค่เพียงว่า..เรายังรักเธออยู่หรือเปล่าแค่ เราสามารถช่วยเธอได้ นั่นมันก็เป็นความสุขของเราแล้วต่อให้เราจะเจ็บ สักแค่ไหน..เราก็ยังรักเธอต่อไปและไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลง.. หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โฮ...อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม ชายหนุ่มจึงพูด... ขึ้น ว่า"ถ้าเราหาย เมื่อไหร่... เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ |
|
|
